Bizi Takip Edin

Sağlık

Güzel Sensin

16 Haziran 2017
GÜZEL KADIN

Neredeyse kırkım çıkmak üzereydi.

Memelerim yara içinde, öyle böyle değil. Sürekli kanıyor, lime lime dökülüyordu… Kuyruğunu bırakıp sonra yenisini çıkaran kertenkeleler gibi hissediyordum kendimi. Bir taraftan çürüyor bir taraftan yeniden çıkıyordu meme uçlarım. Bebeğim beni emerken ben de eşimin elini ısırıyordum. Başka türlü bu acıya dayanmak mümkün değildi. Üstelik çoğu kadının aksine sütüm çoktu. Kızım tamamen boşaltamıyor ve ateşleniyordum. Pompayla çekince acım daha da dayanılmazdı. Göğüslerimde sertleşmeler oluyor, sıcak-soğuk masaj yapıp elle boşaltmaya çalışıyorduk.

Doktorlar

Göğsümdeki yaralar için doktor doktor geziyor ama çare bulamıyorduk.

Bir defasında kızımı, emzirdikten sonra üstümü toparlamak için yatağa bırakmıştım. Bir anda gaz çıkardı ve kustu. Bildiğin kan kustu. Aklımı yitiriyorum zannettim. Evladım kan kusuyordu. Eşim evdeydi neyse ki… Önce çocuğumuzu kucakladı, sonra bana sarıldı sımsıkı.”Sakin ol,  diğer memeyi sağalım”dedi. Biz sağıyoruz biberon yarıya kadar kan doluyordu. Yaralar çok artmıştı.

“Emzirmeyi bırakacaksın”dedi bütün doktorlar.

“Ama benim sütüm çoktu üstelik çok kaliteliydi”

Bu şekilde bana da bebeğe de bir faydası olmadığını söyledi doktorlar.

Doğum çok zor olmuştu. Yırtıklarım vardı. Tuvalete çıkmak bildiğin işkence…Üstelik zorlanmaya bağlı hemoroid de çıkmıştı. Üç dört günde bir tuvalete çıkıyordum. Doktora gittik ilaç verdi. Ama ben her yarım saatte bir küveti doldurup sıcak su banyosu yapıyordum rahatlamak için. Sonra dayanamayıp banyodan çıkıyordum. Eşim önce beni giydiriyor sonra hiç tiksinmeden her defasında küveti dezenfekte edip tekrar dolduruyordu.

Ben küvetteyken elimi hiç bırakmıyordu .

Bu sırada kayınvalidem ve kayınbiraderim de bebekle ilgileniyordu. Eşim, ”Önce sen iyi olmalısın” diyor ve sürekli benim yanımda bana destek oluyordu. Bu zorlu sürecin ardından nihayet tuvalete çıkabilmiştim. Eşim beni giydirip yatırıyor ve ardından kızımızla ilgileniyordu.

Bu arada kızımız hiç uyumuyordu. Bir günlükken bile 13 saat hiç uyumadan sohbet ediyordu bizimle.

Herkes çıldırmak üzere tabii…

“Onca çocuk gördük böylesini hiç görmedik!!!” diyorlardı.

Ben bu arada doktor arıyordum. Pediatrik nörolog. Beyin dalgalarını ölçtürmek için bir problem mi var diye.

“Boşver”diyor bir doktor “uyumazsa uyumasın”

Tamam ama ben artık çok yorgundum!!!

Deniyorum yine de ama nafile. Sabah 6 buçuğu görüyoruz hep.

Evimizin altındaki marketten ekmek almaya giden eşime ”ne olur çabuk gel” diyordum ağlayarak dayanamıyordum.

Güzel Kadın

Demem o ki GÜZEL KADIN;

Yalnız değilsin,yalnızca sen değilsin…Bütün bu anlattıklarımda tek kelime abartı yok.

Suçlama kendini yapamadıkların için GÜZEL KADIN.

Gerçek olan sensin, senin yaşadıkların, yaşayamadıkların, bütün acıların, umutların, hayallerin ve hayalkırıklıklarınla koskocaman bir gerçeksin.

Aldanma onlara…

Kocaman evrende minnacık bir “PARÇA” bile olsan, sen o parçasın. Ve bir başkasının senin yerine “O PARÇA” olma şansı yok. Bunun keyfini sür.

Süslü püslü ,makyajlı bebek emzirenler,

“Emzirirken dakikalarca bebeğimin gözlerinin içine bakıyorum”lar,

“Çocuk doğurmuş olabilirim ama kendime vakit ayırmaktan vazgeçemem”ler,

Vesaire,vesaire,vesaire,…

Sanal, ALDANMA!!!

Gerçek sensin.Güzel de sensin. Kendinin değerini bil.,.

Bil ki evladın da değer bilmeyi öğrensin.

Unutma;

Mutlu değilsen,mutlu edemezsin…

NOT:”Geçecek”diyordu herkes. ”Gülümseyerek hatırlayacaksın”diyorlardı. Kızım 8 yaşında hâlâ  uyumuyor ve hâlâ  memelerim yara çünkü ikinci bebeğimi  emziriyorum.

Funda GÜNEY

  • Reply
    Hafize Şentürk Süalp
    19 Haziran 2017 at 19:43

    Çok güzel ve çok akıcı bir yazı olmuş. Ellerinize sağlık…

  • Reply
    Fatma NARMAN
    26 Temmuz 2017 at 14:55

    Funda Hanım o kadar güzel ki yazdıklarınız çünkü gerçek çünkü çok samimi… genç annelere Yen’i annelere anne adaylarına ilham veren cesaret veren bir yazı olmuş

Leave a Reply