Bizi Takip Edin

Sizin Hikayeniz

En Güzel Sürpriz

8 Eylül 2019

Annem: ‘E hadi senin de mürüvvetini görelim. 2 kızımız var, bu da erkek olsun.’

Anneannem: ‘Kızım daha fazla gecikme, bak yaş geçer.’

Alt komşu: ‘Yok mu bir şey?’

Globaldeki Yöneticim: ‘As you know, this will be very important year for our company and projects, so you don’t think to have a child, do you?’

(Bu yıl şirket ve projelerimiz için çok önemli bir yıl olacak, çocuk sahibi olmayı düşünmüyorsun, değil mi?)

Bir x kuşağı mensubu olarak, bana öğretilen; okuyun, meslek sahibi olun, sevin, sevilin, aile kurun, mutlu yaşayındı… Genç yaşta iyi bir ünvan sahibi oldum, mutlu bir yuva kurdum, haydi evimizi alalım, şu memleketi de görelim, bunu da yapalım derken 36 yaşıma gelmişim haberim yok!

Nihayet ebeveyn olmaya karar verdik. İlk gebeliğim ne yazık ki üzücü sonuçlandı. Sonrasında ise; ‘ay bizim bildiğimiz bir doktor varlar’ hayatımıza girdi. İlaçlar, destek tedaviler, mantık dışı yorumlar zaten olmazsa olmazmış. Malum, bu da bir sektör ve sizin ilk kez yaşayacağınız annelik duygularınızı destekleyebilir veya zedeleyebilir. Aman burası çok önemli, hiç bir şeyin bu konuda sizi negatif olarak etkilemesine izin vermeyin.)

Olmadı, olmuyor derken, bir gün kendi kendime ; ‘Amaaan ne yapalım, herkesin çocuğu olmak zorunda değil, artık bu konuyu kapatıyorum ve uzun bir yaz tatili yapacağım, ilaçları da bırakıyorum, gerekirse tüp bebek yaparım, olmazsa evlat edinirim. ’ dediğimi hatırlıyorum. O an kafamda bu konuyu tamamen kapattım.

Gelsin tatiller, gitsin etkinlikler derken polenler astımımı tetiklemez mi? O da kabulümüz… Bu defa her zaman kullandığım ilaçlar pek işe yaramadı, mecbur oksijen alacağız… Eşimle  hastaneye gittik, bir takım görüntüleme işlemleri yapılacak ve haliyle radyasyon alacağım. Birden eşimin içindeki ak sakallı dede belirdi ve acaba bir gebelik testi yapsak mı diye fısıldadı.Hadi buyrun!

Hep düzensiz olan reglim yine gecikmişti fakat konuyu o kadar kapattım ki hamile olabileceğim aklımın ucundan bile geçmiyordu.

Sonuca gelinceeee; o gün 6 haftalık hamile olduğumu öğrendim ve gerçekten şok yaşadım.

E hani olmuyordu?

Uzun lafın kısası, nereye varmak istiyorum biliyor musunuz? Bir şeyi oldurmak için zorladıkça, fark etmeden asıl odağımızdan uzaklaşıyoruz. İstediğimize değil de neden olmadığı konusuna yoğunlaşıyoruz ve bu negatif bakış açısı bizi hem yoruyor hem de sonuca götürmüyor. Yapmamız gereken ise; elimizden geleni yaptıktan sonra olayları doğal akışına bırakmak, çabalamak fakat zorlamamak…

Eminim, benzer hikayeleri olan çok sayıda anne adayı ve anne vardır. Ve inanıyorum ki; hikayelerimiz ve yaşadıklarımız birbirimize iyi gelebilir.

Hazırsanız başlıyoruz….

#tazeanne Tuğçe Suyabatmaz

    Leave a Reply